Στην Ουκρανία οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι αυτήν την στιγμή ότι διεξάγονται κάποιες μάχες με την χρήση μη επανδρωμένων αεροχημάτων. Όμως εκτός από τα εναέρια μέσα υπάρχουν και θαλάσσια μη επανδρωμένα τα USV και μη επανδρωμένα οχήματα τα UGV. Εμείς θα μείνουμε στο θέμα των μη επανδρωμένων οχημάτων, γιατί όπως λέει ο στρατός, για να κάνεις πολιτική πρέπει να έχεις "boots on the ground", και θα προτείνουμε τρόπους που αυτός ο τρόπος πολέμου θα πρέπει φέρει ριζική αλλαγή και σε πολλές άλλες κοινωνικές δομές της πολιτείας.
Αρχικά τα UGV χρησιμοποιούνται σήμερα για να ελευθερώσουν δρόμους από νάρκες, για να ναρκοθετίσουν περιοχές, για μεταφορά στην πρώτη γραμμή εφοδίων, περισυλλογή τραυματιών και για επιθετικές ενέργειες αφού μπορούν να μεταφέρουν σημαντικά μεγαλύτερο φορτίο από τα αεροχήματα σαν UGV αυτοκτονίας, μπορούν να φέρουν οπλισμό, από πυροβόλα μέχρι ρουκέτες, αντιαρματικούς, αντιπλοϊκούς και αντιαεροπορικούς πυραύλους και γενικότερα ότι άλλο θελήσει ο κατασκευαστής, καθώς και βγαίνουν σε πολλά μεγέθη, από UGV σαν φίδι έως φορτηγό.
Η Ελλάς δεν πρέπει να μείνει πίσω σε αυτόν τον τομέα. Αυτό που προτείνουμε σαν ΙΕΡΑΚΣ είναι η πλήρης αντικατάσταση όλης της πρώτης γραμμής από μη επανδρωμένα οχήματα και η χρήση των στρατιωτών σαν εφεδρεία σε πρώτη φάση. Για να πετύχει αυτό το εγχείρημα πρέπει η Ελλάδα να μπορεί να κατασκευάσει UGV περίπου στο μέγεθός γουρούνας 4Χ4, που να είναι οπλισμένα και να τηλεκατευθυνόμενα μέσω διαδυκτίου, ραδιοζέυξης και Li-Fi έτσι ώστε να παρεμβάλλονται πολύ δύσκολα. Αυτά θα πρέπει να είναι φθηνά στην κατασκευή και αξιόπιστα, έτσι ώστε να μην έχουν ανάγκες εξειδικευμένης συντήρησης σε περίοδο επιχειρήσεων και να μπορούν να αναπληρωθούν οι απώλειες. Ουσιαστικά αυτός που θα κερδίζει τον επόμενο πόλεμο θα είναι αυτός που δεν θα παρεμβάλλονται τα UGV του και θα μπορεί να τα παράγει ποιο γρήγορα από ότι τα χάνει.
Μια τεχνολογική επανάσταση όμως φέρει και μια κοινωνική προσαρμογή. Αρχικά πρέπει να καταργηθεί αυτό το αναχρονιστικό σύστημα με τις σκοπιές. Όλα τα στρατόπεδα πρέπει να προστατεύονται από ηλεκτρονικά συστήματα καμερών ημέρας και νύχτας σε ζωντανή σύνδεση, με τα UGV να αποτελούν τον πρώτο μηχανισμό ελέγχου και τους στρατιώτες να αποτελούν τον εφεδρικό μηχανισμό ελέγχου. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στην μη υποχρεωτική θητεία ή μάλλον καλύτερα σε μια θητεία πραγματικά εθελοντική η οποία θα έχει κίνητρα. Τέτοια κίνητρα θα είναι ο διορισμός στο δημόσιο και στα σώματα ασφαλείας που μπορεί να επιτραπεί μόνο σε όσους έχουν υπηρετήσεις, άνδρες και γυναίκες, σε έναν χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή για όσους είναι ενεργοί έφεδροι (με τον όρο ενεργός έφεδρος θα μπορούν να θεωρούνται όσοι για πχ 5 ημέρες τον χρόνο συμμετέχουν σε στρατιωτική εκπαίδευση και είναι ενταγμένοι στο σύστημα της εφεδρείας) και με την αλλαγή στον τρόπο ανέλιξης των ηγητόρων των ενόπλων δυνάμεων όπως πχ όλοι για 3 μήνες να υπηρετούν ως απλοί στρατιώτες, έπειτα κάποιοι που μπορούν να εξελίσσονται σε υπαξιωματικούς, μετά εάν πληρούν κριτήρια σε αξιωματικούς κλπ. έτσι ώστε να μην έχουμε το φαινόμενο να μπαίνουν στις σχολές των ενόπλων δυνάμεων άτομα για να εξασφαλίσουν μόνιμο μισθό, και να περνούν όλοι ακόμα και από τις κατώτερες βαθμίδες για να καταλαβαίνουν πως είναι να σε διατάζουν. Επίσης μέσω των ενόπλων δυνάμεων θα μπορεί να προσφέρεται εκπαίδευση και πιστοποίηση Tactical Combat Casualty Care (TCCC) που ουσιαστικά είναι πρώτες βοήθειες με πολύ ποιο ευρύ αντικείμενο και με αυτον τον τροπο θα μπορει καποιος να κανει ανανεωση στο διπλωμα οδηγησής του.
Αυτός ο τρόπος θα μπορεί να αποδεσμεύσει δυνάμεις έτσι ώστε να πραγματοποιείτε πραγματική εκπαίδευση στις ένοπλες δυνάμεις και όχι τυπική για παρελάσεις και για σκοπιές. Επίσης θα δίνει την δυνατότητα σε πολίτες να μπορούν να προσφέρουν υπηρεσίες στο στράτευμα σε όλο το ηλικιακό φάσμα με συμβάσεις, αρκεί να πληρούν τα ψυχομετρικά και σωματικά κριτήρια σαν επαγγελματίες οπλίτες.
Μια τεχνολογική επανάσταση πρέπει να ακολουθηθεί και από μια εκπαιδευτική επανάσταση. Το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε στην εκπαίδευση είναι η εισαγωγή ενός βιβλίου στο Λύκειο για την μηχανουργία. Δεν μπορεί να θεωρείται η μηχανουργία σαν κάτι τιποτένιο και ξένο για τους Έλληνες. Δεν μπορεί ο μέσος Έλληνας να μην μπορεί να αλλάξει μια βρύση ή να κλείσει τον γενικό και να αλλάξει μια λάμπα. Επίσης πρέπει να ξέρει να φτιάχνει τσιμέντο για να κλείσει μια τρύπα, να μπορεί να βάψει έναν τοίχο εάν γρατζουνιστεί και να μπορεί να αλλάξει το λάστιχο του αυτοκινήτου εάν έχει τρυπήσει. Είναι οξύμωρο να προσπαθούν να διδάξουν την ρομποτική στην εκπαίδευση που ο μέσος πολίτης ποτέ δεν θα την χρειαστεί και να μην υπάρχει αναφορά σε ποιο βασικές τεχνολογίες που της χρειάζεται καθημερινά. Πρέπει να διδαχθεί ο Έλληνας στο γενικό λύκειο βασικές γνώσεις ηλεκτροκόλλησης και επιπλοποιίας γραμμένα σε βιβλίο. Επισης για να μην νομιζουν οι συναγωνήστριες οτι δεν τις σκεφτομαστε, θα πρεπει ολοι να μαθουν εστω και θεωρητικα πως λειτουργει το πλυντηριο ρούχων, πιάτων, στεγνωτήριο, ηλεκτρική σκούπα και σιδεροτήριο. Το επόμενο βιβλίο θα είναι για την πολιτική σκέψη και για το πως επηρεάζει η πολιτική την ζωή μας, με παραδείγματα γιατί οι Έλληνες έχουν μάθει να ασχολούνται με τα μικρά και δεν ασχολούνται με τα σπουδαία. Σε αυτό το βιβλίο θα δοθεί έμφαση και στα στρατηγήματα. Τέλος οι Έλληνες πρέπει να αποκτήσουν και δεξιότητες. Στο δημοτικό θα πρέπει εκτός από τα μαθήματα, να μάθουν όλοι να επιπλέουν στο νερό και να βάζουν το κεφάλι τους μέσα, στο γυμνάσιο θα πρέπει να μάθουν βασικές τεχνικές αυτοάμυνας και στο λύκειο πρακτική σκοποβολή με αεροβόλο.
Η Ευρώπη πρέπει να καταστραφεί
Η Τουρκία πρέπει να διαλυθεί
Πρέπει να γίνει Επανελληνοποίηση
